Het Willem II verhaal van… Ad Emmen

20
1687

We hebben weer een nieuwe rubriek bedacht: het Willem II verhaal van. In deze rubriek vragen wij Willem II supporters met vaste vragen naar hun Willem II verhaal. Vandaag voor het eerst een ingezonden verhaal van iemand die iemand anders geïnterviewd heeft. Willem II supporter John is bij zijn vader Ad langs gegaan om zijn verhaal te horen. Wil jij ook jouw Willem II verhaal of dat van iemand anders delen? Klik dan hier om te lezen hoe je dat kan doen. In samenwerking met Logistic Force zullen wij 5 uitshirts verloten onder de inzendingen.

Ik zag dit nieuwe item langskomen en vond het gelijk een mooi initiatief. Nog mooier vond ik het idee om je vaders en opa´s (of moeders en oma’s natuurlijk!) deze vragen voor te leggen. Aangezien ikzelf nog niet zoveel te vertellen heb met mijn magere veertig jaartjes supportersschap besloot ik dus even met mijn vader in gesprek te gaan over de mooiste club van allemaal.

Kun je eerst iets over jezelf vertellen?
Ik ben Ad Emmen. Ik ben 80 jaar en ga al zo’n vijfenzestig jaar naar Willem II. Ik ben geboren en getogen in Tilburg, waar ik nu nog steeds woon. In het oude stadion met mijn schoonbroers ooit terecht gekomen in vak C, naast de hoofdtribune aan de Korvelse kant. In het nieuwe stadion hebben we wat omzwervingen gemaakt en zit ik nu al zo’n vijfentwintig jaar met mijn twee zoons en een vriend van de derde zoon op vak F.

Hoe ben je ooit bij Willem II terecht gekomen?
Vroeger gingen we vaak op visite bij mijn opa. Mijn ooms (en ook mijn vader) waren al behoorlijke Willem II supporters en ik herinner me nog heel goed dat daar op zondagmorgen veel over gepraat werd. Toen ik een jaar of veertien was ging ik voor het eerst regelmatig bij mijn vader achter op het fietske zelf naar wedstrijden kijken in het stadion.

Hoe lang ben je al bij Willem II?
Ik kom er zelf dus al meer dan vijfenzestig jaar. Het eerst seizoen dat ik me echt herinner was het seizoen 1954/’55 waarin we de allereerste kampioen van het betaald voetbal in Nederland werden. Met spelers die bijna allemaal uit Tilburg of de regio kwamen. Sjel de Bruyckere, Jan Brooijmans en natuurlijk Jan van Roessel. Na dat seizoen was er een huldiging op het bordes bij hotel Riche. Dat maakte wel indruk op een toen nog vijftienjarige jongen. Ik ben altijd zo vaak mogelijk gaan kijken. Ik kon alleen niet gaan kijken als ik zelf moest
voetballen. Maar ik voetbalde bij S.E.T., dus dan had ik toch nog een beetje het rood, wit en blauw gevoel, haha.

Jeugdfoto S.E.T. uit 1957. Ad op de onderste rij, tweede van rechts.

Na uitwedstrijden gingen we meestal naar de Heuvel. We hadden in die tijd natuurlijk nog geen internet of zelfs teletekst. En daar hingen na de wedstrijden de uitslagen en de nieuwe standen bij de kranten. Mooi was toen al het onderscheid tussen Willem II en NOAD. De ene helft ging kijken bij Arts (de Tilburgsche Courant) en de andere helft bij het Nieuwsblad van het Zuiden (nu het Brabants Dagblad).

Overigens bleef die rivaliteit in mijn directe omgeving vooral bij kleine plagerijtjes. Mijn schoonvader was een echte NOAD-man. Ik kon het goed met hem vinden, maar over het voetbal hebben we wel wat discussies gehad, haha. Als de uitslagen langskwamen op de radio en Willem II had gewonnen, dan was zijn standaard opmerking: “was vast weer niks, die hebben weer mazzel gehad zoals altijd!”. Ik ging zelf ook best vaak kijken bij NOAD en Longa. Maar Willem II was mijn club natuurlijk!

Wat is de reden dat je voor Willem II gekozen hebt/op Willem II verliefd geworden bent?
De belangrijkste reden om bij Willem II terecht te komen was zoals gezegd de invloed van mijn vader en ooms. Er waren veel redenen om er te blijven hangen. Toch veel mooi voetbal gezien, zeker in die eerste tijd. Daarmee ontstond het clubgevoel en zeker ook de band met andere supporters.

Sjalalalala op vak F! (2019)

Een mooi voorbeeld is mijn buurman in het stadion. Wij kennen elkaar alleen van daar en zien elkaar daarbuiten eigenlijk nooit. Maar toen ik vijfentwintig jaar geleden ernstig ziek werd achterhaalde hij via Willem II mijn adres. Met de nodige moeite, want dat mogen ze niet zomaar doorgeven natuurlijk. Maar na uitleg wat er aan de hand was kreeg ie het toch en stuurde mij een beterschapskaartje. Iets heel kleins misschien, maar het tekent voor mij ook de broederschap die je opbouwt met mensen die je eigenlijk helemaal niet kent verder. Heel mooi vind ik dat.

Dat clubgevoel zorgde er ook voor dat ik ook in de eerste helft van de jaren 70 gewoon met veel plezier bleef gaan. Terwijl dat zowel voetballend als qua resultaten met afstand de slechtste Willem II periode was die ik mee heb gemaakt. Maar het blijft je clubje he.

Wat zijn jouw hoogte- en dieptepunten bij Willem II?
Ik heb vele hoogte- en dieptepunten meegemaakt. Het een paar keer bijna failliet gaan bijvoorbeeld. Maar ik heb het liever over de hoogtepunten en die waren er teveel om allemaal opte noemen.

Een van mijn mooiste herinneringen was de laatste wedstrijd van de competitie in 1965. Uit bij Blauw Wit in het Olympisch Stadion in Amsterdam. Waarschijnlijk ook wel door de indruk die dat stadion maakte. Ik ben nooit heel erg vaak naar uitwedstrijden gegaan, maar op zijn tijd pikte ik er wel eentje mee. Willem II moest winnen om een beslissingswedstrijd om promotie te kunnen spelen. Willem II speelde prima, maar in het begin van de wedstrijd sloeg Nico van Elderen, overduidelijk zichtbaar voor heel het stadion, de bal in het strafschopgebied weg met zijn hand. 0-1 achter. Gelukkig herpakten we ons al snel en wonnen uiteindelijk met 1-4. De beslissingswedstrijd tegen Elinkwijk werd gemakkelijk met 6-2 gewonnen en leverde dus weer eens promotie op.

In 1958 was er ook al een beslissingswedstrijd om promotie. In Den Bosch tegen DFC. Ook die werd gewonnen, vooral ook door een fantastische Kurt Zaro. Wat kon die voetballen zeg! Een echt enfant terrible, maar als die het op zijn heupen kreeg… Na de wedstrijd stormden de supporters massaal het veld op. Dat heeft er altijd al ingezeten dus bij onze club, mooi vind ik dat. Zeker omdat
het altijd echt een feest blijft.

Onderweg naar Cambuur in 1999. Toen Willem II Champions League plaatsing binnenhaalde.

Een ander hoogtepunt was Cambuur uit toen we de Champions League haalden. Met het hele team een ererondje maken langs het veld met Abdellaoui als chauffeur in het EHBO wagentje. Maar een hoogtepunt was ook NAC thuis anderhalf jaar geleden. Ik lag helaas in het ziekenhuis, maar mijn zoon had een laptop met Fox abonnement geregeld op mijn kamer. Zo kon ik de wedstrijd toch volgen. Gelukkig maar, want het werd een fantastische wedstrijd met een prachtgoal van Llonch en het begin van een geweldig half jaar dat eindigde met de bekerfinale.

Derbyday in het ziekenhuis. Willem II – NAC.

Ik houd maar op, want het zijn er echt teveel, haha. De laatste overwinning bij PSV (met een stadion vol Tilburgers), Bordeaux uit (cadeautje van mijn zoons, prachtige sfeer toen ‘s middags in de stad, ook met de Franse supporters), Piet de Visser die er hoogstpersoonlijk voor zorgde dat ik een volledig gesigneerd jubileumboek kreeg bij mijn zilveren bruiloft (en ondertussen het
kantoorpersoneel een uitbrander gaf, omdat die eigenlijk niet mee wilden werken).

Wat is een leuke anekdote over jou als Willem II supporter?
Ook al ben ik inmiddels tachtig, ik krijg nog steeds kippenvel en voel me een klein kind van binnen als ik spelers van Willem II tegenkom.
Als ik door de Reeshof fiets en toevallig Bombarda tegenkom dan maakt mijn hart nog steeds een klein sprongetje, haha. En recentelijk bij presentaties van Co Adriaanse en Piet de Visser maakte het toch ook wel indruk hen even de hand te mogen schudden. Toen ik dit jaar 80 werd had Jordens Peters speciaal een filmpje ingesproken. Daar werd ik ook wel even stil van.

Vanaf links: Jan Vioen, Ad, Erwin Hermes (die Willem II in Leeuwarden definitief de Champions League in schoot) en Martin van Geel na het voetbalcollege van Co Adriaanse in Oisterwijk, 2018.

Maar ook vroeger al, als we met de veteranen van S.E.T. tegen de veteranen van Willem II moesten spelen. Hartstikke leuk was dat altijd, heel amicaal ook. Chris Feijt stond niet op het doel, maar voetbalde gewoon bij Willem II. En als laatste man was Jan van Roessel vaak mijn directe tegenstander. Dat was wel mooi hoor. Die bleef trouwens ook altijd als langste hangen in de kantine. Het was niet voor niets dat ze hem in zijn periode bij Den Bosch altijd noemden als onderdeel van het befaamde Heineken trio, haha.

Ik wil nog even een speciale vermelding maken voor mijn vrouw ook. Die is vooral altijd erg goed geweest in het meevieren van feestjes bij weer een huldiging. Ze heeft één jaar zelf een seizoenskaart gehad. Bij het eerste het beste doelpunt sprong ze juichend de lucht in. Ze had
alleen niet in de gaten dat het de tegenstander was die 0-1 maakte. Dus die houdt het tegenwoordig wijselijk maar bij de feestjes.

Heb je nog afsluitende woorden?
Vanwege mijn gezondheid heb ik vorig seizoen getwijfeld of ik wel een seizoenskaart zou nemen. Als we tegen degradatie spelen kan ik daar echt wel stress van hebben tijdens een wedstrijd. Tegenwoordig heb ik altijd een flesje water bij me, voor als ik daardoor weer een keer in de hoest schiet, haha. Maar ondanks dat het seizoen helaas niet afgemaakt kon worden ben ik toch heel blij dat ik hem nog verlengd heb, want het was een van de mooiste seizoenen die ik ooit meegemaakt heb!

En zeker ook omdat er een paar weken geleden nog een geweldige verrassing aan vast zat. Ook bij mij stond ineens compleet onverwacht een supporter aan de deur met een paaspakketje. Dat vond ik zo enorm mooi, het greep mij echt heel erg aan. Op een mooie manier natuurlijk. Sowieso prachtig om te zien hoe de sfeer zich ontwikkeld heeft in de laatste jaren. Willem II supporters zijn altijd heel erg betrokken geweest, maar die sfeer die er nu is heb ik nog nooit
meegemaakt. Door mijn gezondheid en leeftijd en dit in combinatie met de corona crisis twijfel ik toch weer een beetje of ik nog een keer verleng als ik heel eerlijk ben. Maar het begint toch alweer te kriebelen, dus wie weet toch tot komend seizoen weer allemaal!

20 Reacties
nieuwste
oudste meest gestemd
Inline Feedbacks
View all comments