Your Voice: Wereldvreemd en onacceptabel!

52
4194

Op vrijdag 28 februari stonden we voor de laatste keer ingehaakt op de KingSide. De overwinning op FC Groningen werd uitgebreid gevierd met de spelers. Het was een thuiswedstrijd zoals we die de laatste jaren veelvuldig bij Willem II hebben mogen beleven. Voorafgaand aan de wedstrijd stond het plein bij d’n Beitel afgeladen vol en bij de aftrap haakte het stadion massaal in. Negentig minuten lang vuurden de fans het team op het veld aan en de combinatie van een avondje met je vrienden, een half litertje, lekker schreeuwen en genieten van de sfeer maken wat mij betreft de beleving compleet.

Een dag voor de wedstrijd werd de eerste Corona-patient in Nederland opgenomen; De man uit Loon op Zand had Carnaval in Kruikenstad gevierd (waar anders?) en was patient Zero. Het virus dat maanden lang een probleem voor andere landen leek, kwam in één keer heel dichtbij. Paar weken later ging Nederland op slot en ook het voetbalseizoen werd stilgelegd.

Na enkele maanden van lockdown, thuiswerken, virtual meetings en borrels via Zoom konden we vanaf begin mei weer ‘genieten’ van voetbal op TV. Onder druk van het grote tv-geld besloten de grote competities (Duitsland, Engeland, Italie en Spanje) het seizoen zonder publiek uit te spelen.

Ondanks het feit dat ik enorm kan genieten van het ‘spelletje’ merk ik dat ik amper enthousiast kan worden van wedstrijden waarbij je spelers met elkaar hoort praten, waar je spelers bij elk tikje hoort schreeuwen of dat ze door de trein zijn overreden en waar de tribunes vol liggen met gesponsorde doeken. Op de achtergrond draait een geluidsbandje waarmee geforceerd geprobeerd te worden nog een beetje sfeer en emotie over te brengen. Vergelijkbaar met de spelshows en comedy’s uit de jaren’90 die werden begeleid met het geluid van applaus en lachend publiek, terwijl er geen hond in de zaal zat.

Gezien de grote commerciele belangen begrijp ik heel goed dat er zonder publiek gespeeld wordt; de dure huishoudingen moeten overeind gehouden worden. Zoals elke ondernemer nu strijd voor business pakken de voetbalclubs ook elke kans aan om toch omzet te genereren.

Vorige week kondigde het kabinet in Nederland aan dat vanaf september in Nederland weer met publiek gevoetbald kan worden. Ik liep juichend door de huiskamer. Dat zou betekenen dat we 6 maanden na de laatste thuiswedstrijd tegen Groningen weer samen mogen gaan genieten in ons eigen Koning Willem II Stadion. Mijn enthousiasme verdween heel snel toen de aanvullende voorwaarden door het kabinet werden gedeeld.

Het leek wel of een stel wereldvreemde wezens stonden te praten. Mark Rutte en verantwoordelijke ministers vertelde in volle overtuiging en trots dat er wel weer gevoetbald mocht worden, maar dat in de stadions anderhalve meter afstand gehouden moet worden (hoe dan?). Toen kwam de grootste grap; er mag geen geluid gemaakt worden, niet geschreeuwd worden en ook niet gejuichd. Bij allerlei praatprogramma’s kwam men nog uitleggen dat dit echt mogelijk zou zijn. Uitgelachen door alle andere mensen in Nederland die wel eens in voetbalstadion zijn geweest.

Daar kwam gisteren nog het nieuws overheen dat de KNVB in de algemene voorwaarden heeft opgenomen dat bij overtreding van bovenstaande regels er stadionverboden opgelegd kunnen worden. (Klik hier voor de richtlijnen)
Bij overtreding van de richtlijnen van de veiligheidsvoorschriften (lees te dicht bij elkaar staan, schreeuwen, juichen) mbt Covid 19 kan je een stadionverbod van 3 maanden en/of 6 tot 9 uur werkstraf krijgen. Aan een stadionverbod ook standaard een boete van 450 euro verbonden.

Wat blijft er dan nog over de beleving van een voetbalwedstrijd in Nederland?
Door de beperkte toegang / capaciteit zal er geloot moeten worden en mag je hopen dat één of meerdere vrienden ook die wedstrijd mogen. Je moet muisstil op een stoeltje gaan zitten en als er gescoord wordt dan mag je niet juichen. Als je pech hebt dan heb je ook nog een SV aan broek hangen omdat je in de laatste minuut bij de winnende van Wriedt tegen Ajax per ongeluk geluid produceert en juichend om de nek van je buurman / vrouw vloog. Na de wedstrijd mag je gelijk naar huis en dat was het dan…. Wat een feest!

Hoe veel ik ook van het spelletje hou, kan ik niet blij worden van dit vooruitzicht. Dat is voor mij niet de beleving waarom ik naar Willem II ga en hoe ik voetbal wil beleven. Natuurlijk willen alle clubs weer supporters in het stadion (dat willen wij ook), maar dit is niet de beleving / service / gastvrijheid waarvoor je geld op tafel legt. Op korte termijn levert het de clubs wat inkomsten op, maar voor de lange termijn wordt op deze manier de echte voetbalbeleving en de reden waarom supporters geld neerleggen om voetbal te mogen gaan kijken in een stadion compleet de kop ingedrukt.

Voetbal is beleving en emotie;
Als dat niet kan, dan moet er geen publiek in stadion zitten. Niet juichen, niet schreeuwen is niet houdbaar, onacceptabel….dat kan alleen bedacht worden door wereldvreemde wezens in Den Haag die nog nooit een voetbalwedstrijd in een stadion hebben beleefd.

Hopelijk tot snel in een kolkend Koning Willem II Stadion waar we ingehaakt onze Tricolores weer naar de overwinning schreeuwen!

John Nr1.

52 Reacties
nieuwste
oudste meest gestemd
Inline Feedbacks
View all comments