YOUR VOICE: Borst Vooruit, Kop Omhoog!
Het leven van de Willem II supporter beschrijft zich vandaag de dag het beste als ene die bestaat uit evenveel hoogtepunten als dieptepunten. In moordend tempo van euforie naar teleurstelling, van heel goed naar heel slecht, van hoop naar vrees en van vallen naar weer opstaan. Het is elke week weer een verrassing wat het gaat worden. Een Ajax-fan die in de Arena zit voor een wedstrijd tegen Heerenveen kent enkel de spanning van de hoogte van de uitslag, de 3 punten zijn al bijgeschreven voor er wordt afgetrapt. Voor een Willem II-supporter is de spanning van een hele andere orde. Heerenveen kan nij ons op bezoek met subliem spel zomaar met 3-1 terug naar Friesland gestuurd worden, maar de ploeg kan net zo goed kansloos met 4-0 tenonder gaan.
Het laatste scenario speelde zich zondagmiddag weer af in Almelo. Ik kreeg deze middag weer een vervelende déjà vu naar een jaar of 5 geleden toen we elke uit wedstrijd kansloos verloren. Sterker nog, afgelopen vrijdag 13 september is het exact 5 jaar geleden dat er een einde kwam aan 44 eredivisie uitduels (net geen 3 seizoenen) zonder uitwinst. We wonnen die dag notabene in de Kuip met 1-2. Dat negatieve eredivierecord wordt waarschijnlijk nooit meer verbroken. Ook voor die tijd stond Willem II heel lang bekend als club waar de bezoekers met knikkende knieën op bezoek kwamen, maar zodra de Tricolores buiten Tilburg speelden meestal geen potten wist te breken. Op ‘onverklaarbare’ wijze is dat uit-dilemma uit het Willem II-DNA verdwenen. Sterker nog, al een aantal jaren presteert Willem II buitenshuis beter dan thuis aan de Goirleseweg, met als hoogtepunt het afgelopen seizoen. We haalden vorig seizoen in uitwedstrijden meer punten dan in het jaar 98/99, toen we onder Co op de 2e plek eindigden en de Championsleague bereikten. Toen pakten we 23 punten uit, nu 24.
Maar zo overklaarnaar is het niet. Nu zal één en ander best te maken hebben de verzakelijking van het hedendaagse voetbal en dus ook de minder naïeve speelstijl van Willem II in uitwedstrijden. Ik wil het daar niet alleen aan ophangen. Ik denk dat het ook een stukje te maken heeft met verandering van instelling en bravoure waar de supporters voor hebben gezorgd. De barre tijden die we als supporters samen beleefd en doorstaan hebben, heeft ook voor een positieve en samenhorige stemming en zelfs kentering gezorgd.
Buitenstaanders zonder kennis van zaken roepen dat de groeiende steun voor Willem II voortkomt uit de betere prestaties op het veld. Wij weten wel beter, want het is juist andersom. Dit was de Awaydays ranglijst van 2012/2013, het jaar dat we uit geen enkele overwinning haalde en kansloos met afstand 18e werden en degradeerde.
We wisten in december al dat we er uit zouden vliegen. Uit in Arnhem werd de degradatie officieel met 1200 man rood-wit-blauw in het uitvak. Dat is ook een eredivisie-record dat nooit meer geëvenaard gaat worden. Een awayday om nooit meer te vergeten, vraag maar aan Bellatores 😉
We zijn nu 6 jaar verder en de tijden zijn veranderd. Juist mede door de massale steun in uitwedstrijden halen we zoveel punten. De 11 tricolores op het veld staan er nooit meer alleen voor in Almelo, Groningen, Utrecht en Rotterdam met 67 supporters in het uitvak zoals vroeger, maar genieten de steun van bomvolle uitvakken die het vocaal bijna altijd winnen van de het thuispubliek. Heel Nederland (op die huilers in Breda na) ziet Willem II vandaag als een mooie club, met hele goede supporters uit en thuis. Dat is wel eens anders geweest. Nu de prestaties op het veld al een tijdje beter gaan, ontstaat er opeens ook een hoger verwachtingspatroon dat er een tijd lang niet is geweest. Dat gaat gepaard met teleurstellingen, zoals gisteren in Almelo. Veel meer dan 6 jaar geleden het geval was, toen uit verliezen gewoonzaak was. Het zou enorm jammer zijn dat dit het animo voor uitwedstrijden doet verminderen. De volgende uitwedstrijd is in Utrecht. Of we nou verliezen, gelijkspelen of winnen van VVV thuis, we moeten er in Utrecht weer staan met z’n allen, massaal! Juist deze niet zo geliefde uitwedstrijd met een heel groot uitvak, waar we meestal geen goed resultaat halen is een goede graadmeter om te kijken hoe we er als awayfans voorstaan. Almelo is nu al verleden tijd. Dus de borst vooruit en de kop omhoog. Laten we die ooit zo beruchte Utrecht-aanhang het zwijgen opleggen en kleineren. We zullen net als gisteren wellicht weer niet de beste zijn, maar wel de gekste. Dus juist nu kopen die kaarten. ‘En Masse naar Utrecht’. Vorig jaar slechts 420 van de 1200, dit jaar gaan we voor de volle bak. Omdat het kan.
Trots van het voetballand en voor niemand bang.
Ferry
