Tilbo exclusive: interview met Jordy Vleugels

2
2807

Hij is nog altijd maar 24 jaar oud, woont momenteel in het prachtige Australië en neemt ons mee in zijn carrière tot dusver. vandaag spreken we met Jordy Vleugels en horen we hoe het hem vergaat.

Hey Jordy, Laten we bij het begin beginnen. Je hebt in totaal tien jaar voor Willem II gespeeld. Je stond te boek als een groot talent. Hoe was het voor jou om in een gastgezin te wonen en in de jeugdopleiding van Willem II te spelen? 
Mijn ouders en ik wisten dat we dingen zouden moeten opofferen om mijn doel om profvoetballer te worden te behalen, een daarvan was het besluit om op jonge leeftijd uit huis te gaan en in een gastgezin te gaan wonen. In het begin was het natuurlijk even wennen maar ik voelde me snel thuis en ben de familie van Elsacker zeer dankbaar voor de tijd die ik daar heb doorgebracht.

Toen ik in de jeugdopleiding van Willem ll kwam, was dat op dat moment een grote stap, het was een groot kwaliteitsverschil met waar ik vandaan kwam en de opleiding van Willem ll stond bekend als een van de beste jeugdopleidingen van Nederland. Ik denk dat vooral het mentaliteitsverschil hetgeen was waaraan ik het meest moest wennen toen ik in Nederland kwam, maar ik heb veel dingen geleerd en heb nooit spijt gehad van de keuze om op jonge leeftijd naar Nederland te verhuizen.

Wat houdt dat mentaliteitsverschil precies in?
In Nederland was iedereen veel directer en harder en dat was zeker wennen. In het begin kreeg ik tranen in mijn ogen als iemand zijn stem verhefte, maar uiteindelijk wen je er wel aan.

Op 25 april 2014 debuteerde je tegen Almere. Hoe was het om je debuut te maken in het profvoetbal?
Om mijn debuut te mogen maken voor Willem ll was echt een mooi moment. Het maakte voor mij het kampioensjaar echt compleet. Uiteindelijk is dat toch altijd het doel, om minuten te maken in het eerste elftal. Het is zeker een moment om nooit te vergeten.

Je werd inderdaad kampioen met Willem II, als jong talent dat in het kampioensjaar zijn debuut mocht maken moet dat toch een fijne herinnering voor je zijn. Hoe heb je het kampioenschap beleefd?
Het kampioensfeest is ook iets dat ik nooit zal vergeten en soms kijk ik het nog wel eens terug op Youtube. Een aantal jaar daarvoor toen Willem ll promoveerde via de play-offs stond ik nog tussen de supporters het feest te vieren en dat was al een mooi moment, maar om het vanaf het podium mee te maken en het zo met alle supporters te kunnen en mogen vieren, dat was prachtig.

Je leefde als een voorbeeldprof volgens mensen die jou vanuit vroeger kennen. Je definitieve doorbraak bij Willem II bleef uit, heb je enig idee waar dat aan lag? 
Ik denk dat je altijd naar jezelf moet kijken bij zulke dingen, ondanks het gevoel dat ik nooit echt een kans heb gekregen om mezelf in de competitie te bewijzen. Ik kreeg vijftien minuten speeltijd tegen Ajax, en verder kreeg ik geen minuten meer. Ik denk dat ik te wisselvallig was en te veel risico in mijn spel legde en dat is iets waar de meeste trainers niet echt van houden.

Je werd verhuurd aan Dordrecht, en daar heb je toch een goede periode gehad. Dordrecht lijfde je daarna definitief in. Wat maakt dat je in Dordrecht je contract liet ontbinden?
Ik ging naar Dordrecht om in eerste instantie speelminuten op te doen om daarna met meer ervaring terug te keren naar Willem ll. Helaas kreeg ik een paar dagen voor de voorbereiding op het nieuwe seizoen bij Willem II te horen dat ik niet voorkwam in de plannen en op zoek mocht naar een nieuwe club. Ik ging terug naar Dordrecht omdat ik de club kende en er al redelijk wat minuten had gemaakt. Uiteindelijk had ik het gevoel dat ik toe was aan een nieuwe uitdaging en een nieuwe omgeving en toen kwam Chernomorets voorbij.

Nadat je dus ontzettend lang in Nederland had gespeeld, begon je aan een ware wereldreis. Hoe was het om als jonge jongen ineens in Oekraïne bij Chernomorets Odessa te spelen?
Helaas werd daar de trainer ontslagen net nadat ik een tweejarig contract had getekend en de nieuwe trainer wilde alleen maar Oekraïense spelers gebruiken. Daardoor is het avontuur niet geworden wat ik ervan gehoopt had. Voor mij zat er dus niets anders op dan op zoek gaan naar een nieuwe club. In Oekraïne was het best moeilijk communiceren. Buiten de fysio, de trainer en misschien vier of vijf spelers sprak er niemand Engels. Toen ik kennis maakte met de spelers was er niet echt iemand die met me kwam praten, maar nadat we de eerste oefening op de training afronden kwamen er gelijk spelers naar me toe om zich beter voor te stellen. Ik was er vooral samen met drie Franse spelers waarvan eentje zijn zaakwaarnemer had ingelicht over mijn situatie en hij heeft me toen naar mijn volgende club gebracht.

Na je periode in Oekraïne trok je naar een ander land waar mensen niet veel vanaf weten, namelijk: Kazachstan. Je hoort vaak verhalen van spelers die in landen als Kazachstan gaan spelen. Heb je een bijzondere anekdote uit je tijd bij Kairat Almaty?
Kazachstan was verassend genoeg echt een goede stap. Het complex van Kairat Almaty behoort tot de top 10 van mooiste complexen en alles was er super geregeld. Het niveau was ook echt beter dan verwacht. Helaas kwam ik daar op het verkeerde moment aan nadat ik een aantal maanden niet gespeeld had en niet wedstrijdfit was. Ik heb zelf overigens niet echt iets geks meegemaakt in Kazachstan maar als ik een moment zou moeten kiezen dat speciaal was, is het dat ik er samen speelde met Andrey Arshavin. Ondanks dat hij op leeftijd was, was hij nog steeds een geweldige speler.


Na je tijd in Kazachstan keerde je voor even terug in België, waar je ging spelen voor Dessel. Was de stap terug naar België een stap die je wilde maken, of was het op dat moment de enige optie voor je? 
Toen ik in België tekende wist ik niet echt wat ik wilde, het was op dat moment een van de weinige opties maar ik had al snel het gevoel dat spelen in België me niet gelukkig maakte.

Na een periode in je thuisland vervolgde je je wereldreis. Je vertrok naar Cyprus om te gaan spelen voor PO Xylotymbou dat uitkomt op het derde niveau van Cyprus. Hoe was het leven in Cyprus? En hoe was het op voetbalgebied voor je?
In eerste instantie ging ik naar Cyprus om terug fit te worden en veel wedstrijden te spelen, voor vele was het een verrassende keuze omdat ik naar andere landen kon en in een betere competitie terecht had kunnen komen. Ik had besloten om naar Cyprus te gaan omdat ik daar veel wedstrijden zou kunnen spelen zonder dat ik honderd procent fit zou zijn en doordat ik die wedstrijden zou spelen zou ik ook eerder helemaal fit raken. Ik denk dat Cyprus het enige land is waar ik het moeilijk had, omdat mijn toenmalige vriendin in Nederland woonde en het moeilijker was dan verwacht. Ik denk dat dat de grootste reden was dat ik nooit mijn beste niveau kon vinden in Cyprus. Ondanks dat ik zowel op het veld als buiten het veld niet op mijn best was, promoveerden we wel en had ik nog een aantal belangrijke goals en assists die bijdroegen aan de promotie.

Je bent inmiddels actief voor Magpies Crusaders United FC in Australië. Hoe komt zo’n transfer tot stand? 
Na de breuk met mijn toenmalige vriendin wilde ik weer graag richting het buitenland en ik contacteerde een zaakwaarnemer waarmee ik altijd contact ben blijven houden. De eerste club die geïnteresseerd was, was Magpies Crusaders United uit Australië en ik wist eigenlijk gelijk dat ik daarheen wilde. Na een aantal dagen onderhandelen was de beslissing snel genomen.

Heb je veel last gehad van de Corona crisis of heb je jezelf makkelijk gesetteld in je nieuwe omgeving?
De eerste dagen was het hier zeker wennen, vooral omdat het tijdsverschil enorm groot is. Ook de hoge luchtvochtigheid was erg wennen, maar dat zit gelukkig wel goed nu. Vergeleken met Europa viel het hier gelukkig nog mee met het coronavirus. Ondanks dat alles dicht ging en er veel restricties waren viel het nog mee. Ik denk dat ik doordat ik vroeg in een gastgezin ging wonen heb geleerd mezelf snel aan een nieuwe omgeving aan te passen. Ik weet van jongs af aan wat het is om familie en vrienden te moeten missen dus wat dat betreft kan ik mezelf denk ik beter aanpassen dan vele anderen.

Ben je al bezig met de volgende stap in je wereldreis? Waar zou je nog willen spelen?
Zoals het er nu naar uitziet blijf ik ook aankomend seizoen hier. Ik heb het goed naar mijn zin hier en tot de competitie werd stilgelegd had ik nog geen minuut gemist. Ik groeide ook steeds meer naar mijn niveau toe. Het leven is top hier dus op dit moment heb ik niet het gevoel dat ik hier weg ga, ook al weet je natuurlijk nooit wat er gebeurt in de voetbalwereld.


Je hebt prachtige avonturen beleefd, die niet veel mensen beleven. Toch is het sportief niet altijd een succes geworden. Is dit de carrière die je altijd in gedachte hebt gehad toen je als kleine jongen in de academie van Willem II speelde?
Dit was zeker niet de carrière die ik verwacht had. Als ze me een aantal jaar geleden hadden gevraagd of ik dit verwacht had, dan was dat zeker niet het geval geweest. Ik denk dat iedere jonge voetballer wel droomt van de grote Europese competities, maar je moet natuurlijk reëel blijven en daar spelen is niet voor iedereen weggelegd. 

Je hebt interlands gespeeld voor België u18 en u19. Dat lijkt me mooi om mee te maken. Heb je fijne herinneringen uit die tijd?
Het is altijd een mooie ervaring en een eer om voor je land te mogen spelen! Dat maakte het kampioensjaar voor mij nog mooier. Ik heb mooie wedstrijden gespeeld met België en tegen spelers gespeeld die nu bij topploegen spelen in Europa.

Je deelde bij Willem II een kamer met Frenkie de Jong, spreek je hem nog wel eens en had je verwacht dat hij bij Barcelona terecht zou komen?
Frenk en ik waren altijd samen bij Willem ll, we hebben zeker nog vaak contact en net voordat ik naar Australië ging ben ik nog een wedstrijd van hem gaan kijken. Ik had zeker verwacht dat hij de Europese top kon bereiken alleen is het allemaal sneller gegaan dan ik had gedacht. Hij heeft een fantastische ontwikkeling doorgemaakt en ik ben trots op hoe hij het doet.


Volg je Willem II zelf eigenlijk nog? En zo ja, hoe kijk je naar de stappen die de club gezet heeft? 
Ik volg Willem ll zeker nog! Ik probeer ieder weekend de samenvattingen uit de Eredivisie te bekijken en dat doe ik uiteraard met extra aandacht voor Willem ll. Het is natuurlijk mooi om te zien hoe ze stap voor stap hoger op klimmen in de Nederlandse competitie en ik kijk uit naar hoe ze het gaan doen in Europa!

Thanks voor het interview en bedankt dat we een kijkje konden nemen in het geweldige voetbalavontuur dat je door maakt!

2 Reacties
nieuwste
oudste meest gestemd
Inline Feedbacks
View all comments