Het Willem II verhaal van… Jordi Groenen

5
1898

We hebben weer een nieuwe rubriek bedacht: het Willem II verhaal van. In deze rubriek vragen wij Willem II supporters met vaste vragen naar hun Willem II verhaal. We beginnen met het voorstellen van de redactie van Tilbo.com. Zo hebben jullie een beter beeld wie er allemaal achter de schermen voor Tilbo schrijven. Later delen we ook andere supportersverhalen, die er gelukkig heel erg veel zijn.

In deze editie van de rubriek lees je het Willem II verhaal van de 25-jarige Jordi Groenen, geboren en getogen in Tilburg.

Hoe ben je ooit bij Willem II terechtgekomen?

Zoals zovelen, aan de hand van mijn vader. Jeugdvriendjes waren altijd voor de topclubs, en dat was Willem II toen nog niet ;). Gelukkig heeft mijn vader mij en mijn broertje meegenomen naar Willem II. Mijn vader en moeder gingen overal in ons leven mee naartoe, of het nou zwemles of voetbal was. Zo gingen we ook samen als gezin naar de bekerfinale tegen PSV. Ik ben geboren en getogen in Tilburg, dus Tilburg zit in het hart.

Hoe lang kom je al bij Willem II?

Langer dan vijftien jaar in ieder geval. Durf het jaartal niet precies te noemen. 

Waarop werd je vroeger verliefd om voor Willem II te kiezen?

Ik vond het gaaf om mijn lokale voetbalclub te steunen, juist het warme gevoel van op de fiets met je maten naar Willem II gaan als puber zorgde er voor mij voor dat ik echt fanatiek ben geworden. Mijn vader heeft gezorgd voor het fundament en later toen ik me meer bewust werd van het leven is mijn liefde voor Willem II alleen maar toegenomen. Overigens werd ik zo verliefd op de club dat ik het logo heb laten tatoeëren, dat neemt mijn vriendin me niet in dank af haha.

Wat zijn jouw hoogte- en dieptepunten bij Willem II?

Ik heb vele hoogtepunten met de club beleefd. Voor mij is het oprichten van KS79 toch wel het absolute hoogtepunt. Samen met een maat zijn we klein begonnen en uiteindelijk gingen we met twee volle bussen naar Feyenoord toe en zaten we op een kern van rond de 75 man. De uitwedstrijden voelden zo wat als het bezoeken van een festival. We hebben aardig wat geluidsinstallaties versleten haha. De saamhorigheid, de sfeer die de laatste jaren een enorme vlucht heeft genomen, prachtig. Ik vond het top om samen met de andere fanatieke jongens op de tribune samen te werken voor de club waar we allemaal zo veel van houden. Ik bekijk de wedstrijden tegenwoordig vaak vanaf de lange zijde en geniet vanaf daar enorm van de sfeer die de supporters weg zetten.

Training voor de derby tegen NAC.

De wedstrijd tegen NAC waarbij we met fakkels het veld op mochten bij de opkomst zal me ook altijd bij blijven. Een kolkende menigte om je heen, de grasmat onder je voeten en via de gracht de Kingside weer in klimmen. Genieten. 

Verder is voor mij de vriendschap die we als KS79 met Antwerp Dynamite hebben opgebouwd ook noemenswaardig. Er was al contact tussen andere groepen van Willem II en Antwerp waardoor er een mooie opening ontstond voor ons. Op een gegeven moment kwamen die gasten gewoon met een bus vol richting Café de Kok voor een thuiswedstrijd van Willem II. Ook vrijwel elke uitwedstrijd stapten er een aantal Belgen de bus in, ondanks dat ze soms om 06:00 weg moesten rijden uit de havenstad. Mooi toch?!

Met een grote groep Willem II’ers bij Royal Antwerp.

Ook maatschappelijke betrokkenheid vind ik mooi en belangrijk. Zo zetten we eens een collecte op voor een zieke supporter, nam ik al enkele keren groepen gehandicapte jongeren mee naar het stadion en nam ik recent deel aan de paaspakketactie. Het feit veel mensen iets voor andere mensen willen doen maakt me echt blij.

Dieptepunten zijn voor mij de degradaties. Al moet ik zeggen dat ik trots ben op de wederopstanding die in Veendam is ingezet en daarom ervaar ik die degradaties nu niet meer als dieptepunt. We hebben er echt een feest van gemaakt in de Juup. Ik denk dat Jurgen Streppel echt een verbindende factor is geweest tussen supporters en spelers/bestuur waar we nu nog de vruchten van plukken. 

Als aanjager in het uitvak bij Roda JC.

Vertel een leuke anekdote over jouw tijd als Willem II supporter.

In mijn jongere jaren kwam mijn vader Joris Mathijsen tegen tijdens het werk. Toen schreef Joris Mathijsen op een ouderwetse kaart met foto voor mij de boodschap; doe goed je best bij SV Triborgh, misschien kom je dan ooit zelf bij Willem II. Een paar maanden later kreeg ik een uitnodiging voor de talentenschool en kon ik poseren op de knie van Joris Mathijsen omdat er toen elke training een speler van het eerste mee deed. Laatst heb ik meegeholpen bij het schitterende project ‘Football memories’ van Stichting Willem II betrokken en liep ik Mathijsen tegen het lijf. Ik heb hem toen de foto nog eens laten zien. Was bij ons beiden heel wat kilo’s geleden trouwens.

Met Joris Mathijsen op de talentenschool.

Wil jij ook jouw Willem II verhaal delen? Klik dan hier om te lezen hoe je dat kan doen.

5 Reacties
nieuwste
oudste meest gestemd
Inline Feedbacks
View all comments