Het Willem II verhaal van… Frank Kriellaars

5
1638

We hebben weer een nieuwe rubriek bedacht: het Willem II verhaal van. In deze rubriek vragen wij Willem II supporters met vaste vragen naar hun Willem II verhaal. We beginnen met het voorstellen van de redactie van Tilbo.com. Zo hebben jullie een beter beeld wie er allemaal achter de schermen voor Tilbo schrijven. Later delen we ook andere supportersverhalen, die er gelukkig heel erg veel zijn.

In deze editie van de rubriek lees je het Willem II verhaal van de 34-jarige Frank Kriellaars. Hij is geboren op een paar meter van het Willem II stadion, is opgegroeid in Tilburg en woont nu in Berkel-Enschot. Frank heeft bij Willem II een seizoenkaart gehad in de vakken K, N, ABC en nu in E.

Hoe ben je ooit bij Willem II terechtgekomen?

Het begon allemaal met mijn opa. Niet dat hij van voetbal houdt, helemaal niet zelfs. Maar hij en mijn oma waren vroeger de uitbaters van de horeca in de stadssporthal. Als kleine jongen mocht ik daar dan helpen met het klaarzetten van kopjes voor de koffie of het sorteren van de lege flessen. Beloning, 1 gulden per uur. Soms in het weekend was het heel druk op de parkeerplaats maar niet druk in de sporthal, dan speelde Willem II. Omdat ik zelf wel een fanatiek voetballertje was wou ik graag eens gaan kijken. Een kinderkaartje voor vak K kostte in die tijd nog een rijksdaalder dus na 2,5 uur werken had ik genoeg geld verdiend om met opa naar het stadion te gaan. Het zou mijn tweede keer Willem II worden maar van die eerste keer kan ik me niets anders herinneren dan dat ik een rolletje Mentos kreeg. Het was 17 april 1995, Willem II – Roda JC. De wedstrijd zou in 0-0 eindigen, de mooiste 0-0 die ik ooit gezien heb (al was de commentator het niet helemaal met mij eens). Kansen, een bal op de lat, een scheidsrechter die de kluts volledig kwijt was en rode kaarten. Eigenlijk had deze wedstrijd alles behalve een goal.

Hoe lang kom je al bij Willem II?

In de jaren erna zou ik met mijn opa en met mijn neefje vaker gaan, tot het seizoen 1998-1999. In dat seizoen besloot mijn Opa een halve seizoenkaart te kopen voor mijn broertje, hem en natuurlijk voor mij. Wat er in dat halve seizoen gebeurde weet iedereen en dus was ik definitief verkocht. Het jaar erna verhuisde we naar Loon op Zand. Bij de voetbalclub leerde ik iemand kennen die wel vaker naar Willem II ging en dus ging ook ik weer vaker, opnieuw werd er een halve seizoenkaart gekocht. Dit keer voor het sfeervak, vak N. Vanaf dat moment was het definitief aan tussen mij en Willem II. Zo vaak als ik kon, soms stond mijn eigen voetbal dat in de weg, ging ik naar wedstrijden. Ook uitwedstrijden werden steeds vaker bezocht, ondanks dat Willem II niet bepaalt goed was in uitwedstrijden. Het duurde namelijk 37 uitwedstrijden voordat ik eindelijk een overwinning in een uitwedstrijd zag. Dat was in 2006 uit bij NEC.

Waarop werd je vroeger verliefd om voor Willem II te kiezen?

Ik was sowieso al gek van voetbal, de hele dag was ik buiten aan het voetballen. Dat Willem II in mijn eerste jaren successen boekte zal vast bijgedragen hebben aan het feit dat ik ben blijven hangen. Daarnaast is Tilburg altijd mijn stad geweest, ook in de jaren dat ik er niet woonde. Beslissend is misschien wel dat ik bij het bezoeken van die uitwedstrijden een groepje jongens heb leren kennen. Jongens die ik voorheen nog nooit gezien had maar die in de loop van de jaren mijn beste vrienden geworden zijn. Jongens waarmee ik samen op de Kingside stond en waar ik nu nog steeds samen mee zit in vak E, jongens waarmee ik naar Newcastle, Praag en Milaan ben geweest om daar voetbal te kijken en op stap te gaan. Jongens die aanwezig waren op mijn bruiloft. Het geeft aan dat naar Willem II gaan zoveel meer is dan alleen voetbal kijken. Het is een plek waar heel Tilburg samenkomt en waar je vriendschappen voor het leven maakt. Het is een plek waar ik altijd naar terug zal blijven komen.

Wat zijn jouw hoogte- en dieptepunten bij Willem II?

Inmiddels staat mijn teller op 433 wedstrijden van Willem II waarvan 320 thuis en 113 uit. In al die wedstrijden zitten hoogtepunten zoals het bereiken van Europees voetbal thuis tegen Sparta, het spelen in de Champions League en de halve finales van de beker die we wonnen. De uitwedstrijd bij Veendam en Europees voetbal in Monaco. Maar ook dieptepunten zoals de nederlaag thuis tegen Almere of die ene bekerwedstrijd tegen NAC die we nooit hadden mogen verliezen. Als ik zo terugdenk zijn er wel veel meer hoogtepunten dan dieptepunten. Maar eigenlijk gaat het daar niet eens om, het mooiste is dat je op pad bent met je vrienden. Uitwedstrijden naar Groningen, Sittard of Zwolle waarbij het voetbal eigenlijk maar bijzaak is. Maar ook de thuiswedstrijden waarbij je iedereen weer even ziet en onder het genot van een biertje bij kan praten om daarna Willem II naar voren te schreeuwen.

Frank Kriellaars (links) met cultheld Gaby Jallo na de uitwedstrijd in 2014.

Vertel een leuke anekdote over jouw tijd als Willem II supporter.

In mijn studententijd woonde ik in Eindhoven, ik ben daar toen ook gaan voetballen bij de studentenvoetbalvereniging Pusphaira. Na de trainingen in de kantine kon ik maar niet stoppen met praten over Willem II. Over al die mooie momenten die ik hierboven beschreven heb. Ik trainde daar ook standaard in een Willem II shirt. Omdat we daar met drie Franken op het middenveld stonden in een uitwedstrijd in de beker kreeg iedereen een bijnaam. Mijn bijnaam werd natuurlijk Willem. Tot op de dag van vandaag word ik daar Willem genoemd, ik denk zelfs dat er mensen zijn waar ik mee gevoetbald heb die mijn echte naam niet eens weten.

Wil jij ook jouw Willem II verhaal delen? Klik dan hier om te lezen hoe je dat kan doen.

5 Reacties
nieuwste
oudste meest gestemd
Inline Feedbacks
View all comments