Back in the Days: Cafe ‘t Laar, stukje Engeland in Korvel

Naarmate de weken vorderen wordt het gemis van een mooie avond Willem II steeds groter. Biertje drinken met je maten, lekker schreeuwen op de tribunes en samen de winst vieren of het verdriet wegdrinken.

In deze tijd heeft iedereen tijd en worden de zolders opgeruimd, oude foto’s op de PC opgeschoond en komen in de diverse Whats app groepjes ook de mooiste Willem II herinneringen voorbij. Voor de Tilbo redactie voldoende aanleiding om de komende tijd de mooiste Willem II herinneringen en momenten samen te brengen. We herinneren ons allemaal de winst in de play-off finale tegen Nac, de 5-0 overwinning op PSV of de historische halve finale tegen AZ. Maar er zijn nog zoveel mooie momenten die we samen hebben beleefd. Ieder op zijn of haar eigen manier en ieder met een speciale herinnering

Vandaag: Cafe ‘t Laar, stukje Engeland in Korvel
Voor de jonge Willem II supporter is het niet meer als een oud, vervallen buurtkroegje op weg naar het Koning Willem II Stadion. Voor de fanatieke Willem II supporter van 25+ is het een iconisch cafe waar vele vriendschappen voor het leven zijn ontstaan, waar samen met andere supporters ochtenden, middagen, avonden en nachten zijn doorgebracht, waar nederlagen zijn weggedronken en waar overwinningen samen gevierd. En om met de woorden van de Kruikenzeiker te spreken ook wel eens ‘op een goei Tilburgs fisje gevochten werd’.

Cafe ‘t Laar, aan de Laarstraat, is het laatste café op de route van de binnenstad naar het Koning Willem II Stadion. Jarenlang diende het cafe voor mening Willem II supporter als laatste tussenstop naar het stadion. Zeker in de tijd dat in het stadion tijdens de wedstrijden je geen biertje op de tribune gedronken mocht worden, dan liep het cafe pas een paar minuten voor de aftrap leeg en rende iedereen richting stadion.

Een cafe zoals je die vroeger vaak in de Nederlandse volkswijken zag. Ouderwetse toog, tafeltjes met kleedjes, asbakken op tafel, een biljart en gokkasten in de hoek van de kroeg. Het Laar was het beste te vergelijken met een ouderwetse Engelse pub die in een oude volkswijk dichtbij een stadion ligt. Elke bezoeker van ‘t Laar heeft zijn eigen herinneringen aan deze periode. Een periode waar rond augustus 2010 een eind aan kwam omdat de gemeente Tilburg de kroeg wilde sluiten vanwege ‘overmatig alcohol en drugsgebruik’. Argumenten waarmee je elke willekeurige kroeg in West-Europa kunt sluiten. ‘t Laar bleef open, maar Willem II supporters kwamen er nauwelijks meer.

Jarenlang kwamen Willem II supporters samen in ‘t Laar. Zeker in de laatste jaren kon het op wedstrijddagen super druk zijn. Op de plaats achter het café, binnen aan de voorkant kwamen honderden supporters samen om te genieten van een flesje Juup, de (orgel-) muziek en het echte voetbalsfeertje. Zeker in de vroege ochtenden kwamen de diehards samen om naar de wedstrijd toe te leven. Zittend aan de houten tafels met asbakken zat men te wachten op de mede-supporters die ook vroeg zouden komen, maar zo lang in de kroeg of in de Zino hadden gehangen dat men traditioneel te laat kwam.

Je voelde altijd de echte ouderwetse voetbalsfeer bij ‘t Laar. Of je nu op zondagochtend met 10 man of in aanloop van de Derby met 800 daar stond. De onderlinge verbondenheid en het samen naar de wedstrijd leven zorgden waren speciaal. Veel supporters die nu nog komen hebben mede-supporters leren kennen en veel vriendschappen kennen hun oorsprong in ‘t Laar.

In de vele app-groepen komen nog de mooiste herinneringen voorbij. Onvergetelijk was de massale opkomst voorafgaand aan de Derby. Honderden kratten Jupiler stonden in de koelcel klaar voor de dorstige supporters, maar het was al zo vroeg zo druk, dat om 13.00 uur de plaatselijke drankenboer gebeld moesten worden om nog kratten bij te leveren. Ondanks de enorme drukte hielp iedereen mee om de kratten vanaf de aanhanger in de koelcel te krijgen. En zoals gebruikelijk werden bij vertrek naar het stadion keurig alle flesjes terug in de kratten bij de deur gezet.

Altijd hing er een spanning of en wanneer de ‘tegenstander’ het lef zou hebben om langs ‘t Laar te komen. Meestal bleef het rustig, maar af en toe escaleerde het. Zoals die ene keer dat de ME tot diep in de Laarstraat uitvoerde en niet verder kwam dan ‘t Laar of de keer dat Twente voorbij kwam wandelen.

Onderling was het vooral erg gezellig. De gesprekken bij de aftandse pisbakken waren onvergetelijk zoals ook de momenten dat de gordijnen dicht gingen en vanaf het biljart iedereen werd opgeroepen om massaal achter de ploeg te gaan staan. De adrenaline gierde door ‘t Laar en iedereen was klaar voor de wedstrijd. Na afloop kwam altijd een groepje terug en duurde de avonden meestal vrij lang.

Naast de deur van ‘t Laar stond jarenlang een vendingmachine met sexspeeltjes en artikelen. Veel supporters hebben last-minute gebruik gemaakt van dit apparaat om bij vergeten verjaardagen of moederdagen toch met een kado thuis te komen. Zo heeft ‘t Laar ook menig Tilburgse vrouw kunnen plezieren.

Plezier is dan ook het juiste woord dat voor veel supporters de herinnering aan ‘t Laar typeert. Vele mooie momenten en herinneringen aan deze tijd.

Na ‘t Laar hebben we jarenlang gezworven door de stad. Van Bonne Auberge aan de Trouwlaan, Goodfellas op Stappegoor naar Ons Thuis aan de Berkdijkstraat. Altijd wist men wel een reden te vinden om supporters te weren. De laatste jaren zijn we thuis bij Cafe de Kok, waar we zeer welkom zijn en alles wordt gedaan om voor de Willem II supporters een warm thuis te bieden. De inhaal van de spelersbus voor de halve finale tegen AZ vorig seizoen heeft bewezen dat Cafe de Kok een mooie thuislocatie is voor jong en oud!

De herinneringen aan ‘t Laar zullen we nooit vergeten; de vriendschappen altijd koesteren!