Moussa Dembele ontstijgt triest Willem II
donderdag, 16 februari 2006 07:35

(gisteren in de VI een uitgebreid interview over de Parel DemPele! R.R bedankt voor het overtikken )

Diamant in de duisternis

Aan de rand van de afgrond groeien de mooiste bloemen. Bij Willem II is Moussa Dembele, pas achttien jaar, de fonkelende groeibriljant in het grauwe geheel. Na een half seizoen in Tilburg heeft de Belgische spits de clubs al voor het uitkiezen.

Tekst: Geert-Jan Jakobs

De donderdagtraining van Willem II zit erop en de stemming in Tilburg is uitgelaten. De club leed de avond ervoor tegen Ajax (1-0) haar vijftiende competitienederlaag van dit seizoen, maar daar is in het spelershome weinig van te merken. De spelers biljarten, dollen en lachen. “Daar heb je het Ajax Magazine al”, verwijst verdediger Jos van Nieuwstadt naar de vele geruchten omtrent een vertrek van Moussa Dembele, sensatie in de degradatiezone. De spits is de dissonant in het rumoerige gezelschap. Doodkalm doet hij zijn verhaal in een hoekje van de spelersruimte, Terwijl ploeggenoten hem voortdurend proberen af te leiden, prevelt hij onverstoorbaar zijn nauwelijks verstaanbare antwoorden op de brandende vragen. Zoals: hoe raakt een talent uit België zo vroeg verzeild in Tilburg?

            Eerst maar eens terug naar het begin. Naar 17 juli 1987, als Dembele ter wereld komt in het ziekenhuis van Wilrijk, een stadsdeel van Antwerpen. In een andere wijk, Berchem, groeit het kind van een Malinese vader en een Belgische moeder op. “In mijn jeugd was voetbal alles voor me”, vertelt Dembele. “Altijd maar straatvoetbal, in de zomer deed ik niets anders. Dan ging ik door totdat ik niets meer zag in het donker. Ook thuis was ik nooit zonder bal. Als je nu bij ons binnenkomt, zie je overal nog kapotte lampen hangen.”

            Op zijn zevende wordt hij lid van amateurvereniging Berchem Sport, ooit nog uitkomend op het hoogste Belgische niveau. Twee jaar later meldt hij zich ook nog eens aan bij zaalvoetbalvereniging Hoboken, waarvan hij tot zijn zestiende lid blijft. Een verklaring voor zijn sublieme balbehandeling is gevonden. In 1999 wordt Dembele opgenomen in de jeugdrangen van Germinal Beerschot Antwerpen (GBA). Daar ontmoet hij de man die hem – naar eigen zeggen – vormt als voetballer: Simon Tahamata, 22-voudig Nederlands international. “Een aantal keren per week kregen we techniektraining van hem. Simon leerde me alle basisdingen. Hoe je een bal moet kaatsen en aannemen, hoe je moet bewegen op het veld. Dat soort trainingen kennen ze in België niet. Ik heb heel veel te danken aan Simon, hij is een toptrainer. Alleen al vanwege zijn uitstraling hadden we bij GBA allemaal heel veel respect voor hem. Belgen zijn meestal gesloten, híj was heel open. Simon zei wat er moest gebeuren en kon vanaf het begin goed omgaan met iedereen. Sinds zijn vertrek is de club flink afgezakt. Geen toeval.”

            Op basis van zijn techniek krijgt Dembele al snel het predikaat groot talent opgespeld. Het is aanvankelijk echter nog de vraag of zijn mentaliteit gelijke tred kan houden met zijn voetenwerk. De aanvaller wil nog wel eens een apathische indruk maken. “Ik was vroeger een beetje een luie, deed alles op mijn gemakje. Van een andere jeugdtrainer, Marc Noë, leerde ik dat ik altijd moet doorzetten en nooit tevreden mag zijn. Nu oog ik soms misschien nog wel eens wat rustig in het veld, maar ik ben wel heel erg gedreven.”

Op 24 april 2004 maakt de Antwerpenaar, dan slechts zestien jaar en 282 dagen oud, zijn debuut in de hoofdmacht van Eersteklasser GBA. Een glorieuze entree als prof wordt het niet, omdat Dembele zich tien minuten na zijn invalbeurt alweer moet laten vervangen met een knieblessure. Door de kwetsuur komt hij dat seizoen niet meer in actie, maar in de daaropvolgende jaargang maakt hij negentien keer zijn opwachting. In al die duels samen scoort hij welgeteld één keer, een bedroevend moyenne voor een spits. Toch wekt hij met zijn spel de interesse van scouts uit binnen- en buitenland. Aan het einde van zijn eerste seizoen als selectiespeler komt Dembele in conflict met de clubleiding. GBA wil zijn tot de zomer van 2006 doorlopende contract met enkele jaren verlengen, maar de aanvaller laat weten geen trek te hebben in een langdurig verbond. De relatie tussen de partijen bekoelt ernstig, met een voortijdig vertrek als gevolg. Clubs uit binnen- en buitenland verdringen zich om het talent. Een overgang naar Anderlecht is vrijwel bezegeld. Dembele: “Ik had een goed gesprek gevoerd met de club, ze wilden daar echt dat ik kwam. Toch had ik niet het juiste gevoel. De Belgische competitie is leuk. Bij Anderlecht zou ik weer elke week tegen veel kleinere clubs moeten spelen, in kleine stadions. Dat zag ik niet zitten.” En dus richt hij zijn ogen noordwaarts. “Vroeger keek ik altijd naar het Nederlandse voetbal. Een toffe competitie, met mooie clubs als Ajax, Feyenoord en PSV. Als we in de jeugd tegen die ploegen speelden was het altijd van Wow! In Nederland is alles mooi. Prima velden en elke week een goede tegenstander. Daarbij weet iedereen dat je vanuit Nederland veel gemakkelijker en sneller doorstroomt naar een Europese topclub. Spelen in de Eredivisie zou goed zijn voor mijn ontwikkeling. Elders kon ik misschien meer geld verdienen, maar dat was niet belangrijk. “Ge kunt later altijd nog geld gaan rapen”, zeiden mijn ouders.

            Diverse Nederlandse clubs melden zich voor Dembele. Diens keuze valt op Willem II, dat 250 duizend euro neertelt. De geringe reisafstand tussen Antwerpen en Tilburg is voor Dembele één reden om te kiezen voor De Tricolores. Wat wist hij vooraf nog meer van Willem II? Nette club, verzorgd voetbal, altijd goed voor een plaats in de subtop. Uitgerekend in zijn eerste Nederlandse jaar is alles anders in de textielstad. De prestaties zijn belabberd, het voetbal niet zelden om de ogen bij uit te krabben en nog vóór de winterstop krijgt trainer Robert Maaskant ontslag. “Natuurlijk had ik me mijn eerste jaar anders voorgesteld”, bekent Dembele. “Ik had nooit verwacht dat we zo laag zouden staan, maar dat is nu eenmaal zo. Ik vind dat mijn ploegmaats het niet slecht doen, maar af en toe maken we van die domme fouten. Sommige jongens lijken bang om hun eigen spel te spelen. Maar ik kan weinig verwijten maken, ik ben zelf onderdeel van de teamprestatie. Ik maak toch ook niet elke wedstrijd drie goals? Ik ben nog steeds tevreden met mijn keuze voor Willem II. Persoonlijk speel ik de laatste tijd goed, misschien was het bij een andere club níet zo gelopen.” Op de individuele verrichtingen van Dembele, vroeger idolaat van Patrick Kluivert, valt inderdaad weinig aan te merken. Hij is sterk aan de bal, heeft een uitstekend overzicht en een fluwelen techniek. Zo onverstoorbaar als hij zijn zegje doet, zo stoïcijns beweegt hij zich op het veld. Alleen zijn trefzekerheid is nog altijd mager. In 23 duels scoorde hij pas vier keer. “Ik ben meer de spits die ánderen laat scoren. Bal pakken, actie maken, goed inspelen en hoppa. Toch moet ik leren vaker een goaltje te maken, daar word je als spits op afgerekend.”

            Maar op achttienjarige leeftijd mág er ook nog wel wat voor verbetering vatbaar zijn. En bovendien, als die schaarse doelpunten allemaal zo mooi zijn als zijn verbluffende vuurpijl tegen RBC Roosendaal van anderhalve week geleden, dan is zijn geringe productie hem vergeven. Op de Tilburgse tribunes kreeg Dembele al maandenlang erkenning als schaarse smaakmaker, met die treffer knalde hij zich in het vizier van heel voetbalminnend Nederland.

            “Och, ik ken mijn kwaliteiten”, zegt hij. “Het is niet zo dat ik nu ineens denk: “Goh Moussa, wâ kunde gij goe shotten. Ik wist dat ik het in me had. Een paar wedstrijden goed spelen zegt me niks, ik moet zorgen dat ik mijn huidige vorm over een langere periode laat zien. Over alle aandacht ga ik mij nu ook niet druk maken. In de voetballerij ben je de ene dag een held, de andere breken ze je gemakkelijk weer af. Nu moet ik zorgen dat ik mentaal sterk blijf. Dat ik niet ga luisteren wat andere mensen allemaal vinden en roepen. Anders gaat dat misschien ten koste van mijn spel.”

            Ook aan het tomeloze getouwtrek van andere clubs (zie kader) heeft hij geen boodschap. In het oog van de orkaan is het windstil. “Ik concentreer me nu alleen op Willem II, verder laat ik alles over aan mijn zaakwaarnemer Patrick Vervoort. Als iets concreet is kan ik altijd gaan praten, maar dat is nog niet aan de orde. Liever wacht ik tot het einde van het seizoen voordat ik een beslissing neem over mijn toekomst, indien nodig. Tot die tijd wil ik rust in mijn hoofd.”Maar Dembele zal toch wel een klein beetje hebben nagedacht over de volgende stap in zijn carrière? “De situatie van Willem II zal straks ook gaan meespelen. Als de club niet degradeert, sluit ik niet uit dat ik langer blijf. In geval van een vertrek zie ik nu nog geen reden weg te gaan uit Nederland. Ik heb het hier goed naar mijn zin. Maar sommige aanbiedingen kun je niet weigeren. We zullen zien hoe het afloopt.”

            Eén vraag wordt met de week pregnanter: hoe kan het dat Dembele jaren geleden al niet is geschaakt door Ajax? De Amsterdammers onderhielden immers nauwe banden met GBA, toen de spits daar zijn opleiding doorliep. “Ik ben twee keer op stage geweest bij Ajax, voor het eerst op mijn vijftiende. Ik was half geblesseerd en kon niet meespelen tijdens een proefwedstrijd. Ze wilden me graag terugzien als ik fit was. Een jaar later ben ik nogmaals naar Amsterdam gegaan. De stage verliep best goed. Mijn moeder hoorde van Danny Blind (destijds hoofd opleidingen, red.) dat hij wel tevreden was over mij. Ajax wilde me daarna ook halen. Ik stond voor de keuze tussen spelen in de A-jeugd van Ajax of in het eerste van GBA. Ik koos voor het laatste.”

            Genoeg gesproken, Tristan Peersman wacht. De doelman van Willem II vervoert zijn jonge landgenoot dagelijks van Antwerpen naar Tilburg. Op 23 februari moet Dembele op voor zijn rijbewijs. Ongetwijfeld een koud kunstje voor deze koele kikker.

            In Waalwijk voegt Willem II zaterdagavond een zwarte bladzijde toe aan een al zo deerniswekkend jaarboek. De zege op RBC zorgde even voor verlichting, maar de feiten zijn onveranderd. De ploeg van trainer Kees Zwamborn is nog steeds doodziek. En dan is één heelmeester bij lange na niet voldoende. Dembele zorgt in de streekderby tegen RKC in elk geval nog voor wat rust en voetballend vermogen in het elftal, maar ook hij kan het verschil niet maken. De Belg werkt hard, maar krijgt nauwelijks bespeelbare ballen. Verder dan een schot net naast en een kopbal over het doel komt hij niet. De Tilburgers verliezen met 1-0 en lijken de nacompetitie niet meer te kunnen ontlopen. “Toch ben ik ervan overtuigd dat we in de eerste klasse blijven”, zegt Dembele. “Anders kon ik mijn basisplaats nu maar beter afgeven. Wij hebben geen ploeg om te degraderen, we moeten ook niet bang zijn voor de mening van pers of publiek. Niet denken van: Als dit, dan … Nee, blijven voetballen. Dan komt het goed.” Zo geeft de tiener het verstandige voorbeeld. In Tilburg staat de wereld echt op z’n kop.

Simon Tahamata:

“Hij kan een jongen voor Ajax zijn”

“Als ik Moussa nu zie voetballen, ben ik wel een beetje trots”, bekent Simon Tahamata. De huidige trainer van Ajax E2 had Dembele bij GBA vijf jaar onder zijn hoede. “Ik heb Moussa wat meegegeven, nu zal hij het zelf af moeten maken. Op dit moment heeft Ajax al vijf spitsen in de selectie, de prioriteiten zouden nu bij buitenspelers moeten liggen. Maar in de toekomst kan Moussa een jongen voor Ajax zijn. Hij heeft alles in zich om een heel goede spits te worden. Is sterk aan de bal, perfect tweebenig en van huis uit erg nuchter. Maar talent alléén is vaak niet voldoende, je moet ook knokken en over lijken kunnen gaan als je wilt slagen in het topvoetbal. Vroeger oogde hij een beetje lui, nu kan dat niet meer.”

Volop in de belangstelling

Momenteel wordt Moussa Dembele vrijwel dagelijks met een andere club geassocieerd. Feyenoord-trainer Erwin Koeman was bij RKC Waalwijk al gecharmeerd van de spits, die ook bij Ajax op een lijstje zou staan, en AZ heeft zich zelfs al gemeld bij Willem II. Ook over interesse uit het buitenland heeft Dembele niet te klagen. Onder meer Celta de Vigo, AS Monaco, Club Brugge en Borussia Dortmund zouden hem nauwgezet volgen. “Maar er heeft zich nog geen club officieel gemeld”, zegt trainer / technisch manager Kees Zwamborn van Willem II. AZ heeft een oriënterend gesprek gevoerd met ons, maar dat was niet erg concreet. Als er een club komt zullen we ons standpunt gaan bepalen. Ik zou Moussa er uiteraard graag bij houden, maar zeggen dat hij pertinent niet weg mag vind ik te stoere taal. In de toekomst zal hij moeilijk te houden zijn voor Willem II, maar onze insteek is hem zo lang mogelijk bij ons te houden. En dan bedoel ik zeker nog volgend seizoen.”

Het contract van Dembele loopt tot medio 2007, de club heeft een eenzijdige optie die verbintenis met nog eens twee jaar te verlengen. De Tilburgers willen de spits spoedig een verbeterd contract aanbieden. Patrick Vervoort, zaakwaarnemer van Dembele: “Alle verhalen over een vertrek van Moussa zijn krantenpraat. Hij zal geen tien jaar bij Willem II spelen, maar dat was ook nooit de intentie van de club. Hij heeft het talent om het tot een topploeg te schoppen, maar we bouwen het rustig op. Als er concrete interesse komt denk ik dat we eerder voor een tussenstap zullen opteren, zodat hij zich verder kan ontwikkelen.”

(bron: VI,R.R)